ನಿಮಗೆ ಎಷ್ಟು ನಾಲಿಗೆಗಳು?

ನಿಮಗೆ ಎಷ್ಟು ನಾಲಿಗೆಗಳು?

ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೆ. ಆರ್. ಎಸ್. ಮೂರ್ತಿ

ಚಕ್ಕಲಿ ಹಿಟ್ಟೂ, ಉದ್ದಿನ ಹಿಟ್ಟು, ಕೋಡುಬಳೆಯಾ ಮಿಶ್ರಣವೂ

ಚಕ್ಕನೆ ಕುದಿಯುವ ಎಣ್ಣೆಯಲಿ ಬಿದ್ದರೆ ತಾನೇ ರುಚಿ ಗರಿ, ಗರಿಯು

ನಯವಾಗಿ ಬೆಣ್ಣೆ, ತುಪ್ಪಗಳ ಹಾಕಿ ನೀವಿದ ಹೋಳಿಗೆಯಾ ಕಣಕವೆ

ಚೋಯ್ಯನೆ ಬಿಸಿ ಕಾವಲಿಯ ಮೇಲೆ ಅದು ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ

ಬಾಳೆಯೆಲೆಯ ಮೇಲೆ ರಾರಾಜಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ನಾಲಿಗೆಗೆ ಕಾಯುವುದು

"ತಾಳು ತುಸು ನಾಲಿಗೆಯೇ" ಎಂದರೆ ಕೇಳದೆ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಯುವುದು

ಈ ಕೆಲ ಸಾಲುಗಳ ಓದುವಾಗಲೇ ನಿಮ್ಮ ನಾಲಿಗೆ ಒದ್ದೆಯಾಗಿದೆಯಲ್ಲವೇ

ಇದೆಯೇ ಮಜಾ; ಮಿದುಳಿನಲ್ಲೂ ಒಂದು ಬಹು ದೊಡ್ಡ ನಾಲಿಗೆಯಿದೆಯಲ್ಲವೇ!

ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೆ ಕುಣಿಯುವ ಸೂಳೆಯಂತಹ ಸುಳ್ಳು

ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೆ ಕುಣಿಯುವ ಸೂಳೆಯಂತಹ ಸುಳ್ಳು

ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೆ. ಆರ್. ಎಸ್. ಮೂರ್ತಿ

ಸುಳ್ಳು ಅಮೃತಕ್ಕಿಂತ ಸಿಹಿ; ಸುಳ್ಳೇ ಸ್ನೇಹ ಬಂಧಿಸುವ ಸಾಧನ

ಅಳುಕದೆಯೇ ಸುಳ್ಳು ಕಜ್ಜಾಯ ಹಂಚುವುದನ್ನು ಕಲಿಯೋ ಮನ

ಕುರೂಪಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುರ ರೂಪಿಗಳೋ ಎಂಬಂತೆ ನಂಬಿಸುವಾ

ಭಾರತ ಯುಧ್ಧವನ್ನೇ ಗೆದ್ದು ಕೊಟ್ಟ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಸುಳ್ಳ ಪೂಜಿಸುವಾ

ನಂಬುವರಯ್ಯಾ ನಯವಾಗಿ ನೀವಿದ ಸುಳ್ಳು ತೈಲಾಂಜನವನ್ನೇ

ಉಂಬುವರಯ್ಯಾ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಸಕ್ಕರೆ ಹೇರಿದ ವಿಷದ ಬಟ್ಟಲನ್ನೇ 

ಊರು ಕೇರಿಗಳಲ್ಲಿ, ರಾಜನರಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜಕೆ ಮುಚ್ಚುವರು ಬಾಗಿಲು

ಹಾರುವರಾದರೂ, ಕುರುಬರಾದರೂ, ಸೂಳೆಯೂ, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳೂ 

ದಿನಕ್ಕೊಂದೋ, ಎರಡು, ಮೂರೋ, ನೂರೋ ಎಲ್ಲಾ ಎಣಿಸುವರಾರು

ದೈನ್ಯದಲಿ ಇಷ್ಟ ದೇವರ ಬೇಡುವಾಗಲೇ ಬೊಕಳೆಯನ್ನು ಹೊಡೆಯುವರು

ಕಲೆಯೆಲ್ಲಾ ನಿನಗಿತ್ತ ಸಾಲ

ಕಲೆಯೆಲ್ಲಾ ನಿನಗಿತ್ತ ಸಾಲ

ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೆ. ಆರ್. ಎಸ್. ಮೂರ್ತಿ

ನುಡಿಯಿಲ್ಲದಾ, ಅಕ್ಷರಗಳೇ ಇದ್ದಿಲದಾ ಕಾಲವಿತ್ತಲ್ಲವೇ?

ಬಿಡಿಸಿ ಕವಿತೆಯ ಹಾಡುವಾ ಕವಿಗಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲವೇ?

ಕಡೆದು ಕಲ್ಲಲಿ ಚಿತ್ತಿರವೇ ಬಿತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಸಾರಿದರಲ್ಲವೇ

ನಡೆದ, ಓಡಿದ, ಜಿಗಿದಾ ಜಂತು ಮ್ರುಗಗಳನು ಕೆತ್ತಿದರಲ್ಲವೇ?

ಮಂಡೆ ಬಲಿತು ಮಂಗ ಮಾನವನಾಗುವ ಮೊದಲು ಹೇಗಿತ್ತು

ಚಂಡೆ, ಮದ್ದಳೆ ಬದಲು ಕೋತಿ ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ ಕುಣಿದಿತ್ತು

ನಾಡಿಗನು ನೀನಿರಬಹುದು ಇಂದು; ಕಲೆ ತಲೆಮಾರಿನ ಆಸ್ತಿಯಷ್ಟೆ

ಹಡೆದವಳು ಇಳೆಯಲಿ ಕಲೆಯ ಸಂಪತ್ತೂ ಬದಲಿಸಿದಳು ಅವಳಷ್ಟೇ!

ಬಡವ ನಾ ಕೊಟಿಯಲಿ ಒಬ್ಬ

ಬಡವ ನಾ ಕೊಟಿಯಲಿ ಒಬ್ಬ

ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೆ. ಆರ್. ಎಸ. ಮೂರ್ತಿ

ನಾಲಿಗೆಗೆ ನಾಲ್ಕಗಳು; ನಾಲ್ಕು ಮೊಳ ಮೈಮೇಲೆ

ಮಲಗಲಿಕ್ಕೆ ಆರೇಳು ಅಡಿ; ತಲೆ ದಿಂಬಿನ ಮೇಲೆ

ಹಗಲಾದರೆ ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಮಣ ಭಾರ ಜೀತ ಹೊತ್ತು

ಮುಗಿಲು ಕತ್ತಲೆ ಕವಿದರೆ ಗುಡಿಸಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವಿತು

ದಿನ, ವಾರ, ವರುಷ, ದಶಕಗಳೇ ಮುಗಿಯಿತಲ್ಲಾ ಓಡಿ

ತನುವು ಯೌವನವ ಕಳೆದು, ಮುದಿ ಮನದಿ ಖೇದ ಕಾಡಿ

ಕಡೆಯಾ ಕಡೆಯೇ ಕಾದೂ, ಕಾದೂ ಅದೂ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ

ನಡೆದೂ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇಡಪ್ಪ ಬೇಡ; ಇನ್ನೇನೂ ಬೇಡ ಕೊನೆಗೆ 

ಅಂತಿಮದೆಡೆಗೆ

ಅಂತಿಮದೆಡೆಗೆ

ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೆ. ಆರ್. ಎಸ್. ಮೂರ್ತಿ

ಎತ್ತಲೂ, ಕತ್ತೆತ್ತಿದಾಗಲೂ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ ಕಪ್ಪಾಗಿ ಕಾಳ ಕತ್ತಲೇ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ

ಮತ್ತೆ, ಮತ್ತೆ ಭೀತಿಯ ಭೂತ ನೆತ್ತಿ ಹತ್ತಿ ಅಣಕಿಸುತಾ ಕಿಸಿಕಿಸಿ ನಗುತಾ ಕುಣಿಯುತಿದೆ

ಜಗ್ಗಿಸಿ ಝಾಂಗ ಬಲವನೇ ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ವಿಕಾರ ತಾಳದಿ ಅಲಾಡಿಉತಿದೆ 

ಮೊಗದ ದವಡೆಯ ನಡುಗಿಸಿ, ಹಲ್ಲಿನ ಸಾಲುಗಳ ಚಿಟಿಕೆಯಂತೆ ಚಟ ಚಟ ಬಾರಿಸುತಿದೆ 

ಲಗಾಮು ಕಳಚಿ ಕಾಲ ರಥದ ಕುದುರೆಗಳು ಹೇಸರಗತ್ತೆಗಳೋ ಎಂಬಂತೆ ಪರಾರಿಯಾಗಿವೆ

ಹಗುರಗೊಂಡು ಚಕ್ರಗಳೆರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಕಡೆಗೆ ಗುಡುಗಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿಯಾಗಿದೆ 

ಈಗ ಗತಿಯೇ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಅತ್ತು ಅತ್ತು ಕಣ್ಣು ಬತ್ತಾಗಿದೆ

ಸಾಗುವುದಾದರೂ ಎಂತು? ಕುಗ್ಗಿ ನೆಲಕೆ ಕುಸಿಯುವುದೇ ಖಾತರಿ ಸರಿಯೇ ಎನ್ನುವಂತಾಗಿದೆ 

ಎಂದೂ ಎನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿಯೇ

ಎಂದೂ ಎನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿಯೇ

ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೆ. ಆರ್. ಎಸ್. ಮೂರ್ತಿ

ನೀನಿದ್ದಾಗಲೂ, ಈಗಿಲ್ಲದಾಗಲೂ, ನಿನ್ನ ನೆಲೆ ಇದ್ದುದು ಒಂದೇ

ನನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದವಳು ಬೇರೆಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಹೋಗಲಾಗಬಹುದೇ?

ಚೊಕ್ಕದಿ ಕಡ್ಡಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕಡ್ಡಿಗಳ ಇಡುತ ಗೂಡನು ಕಟ್ಟಿದೆವಲ್ಲವೇ?

ಹಕ್ಕಿಗಳು ಪಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಿ ಇದ್ದ ಗುಂಡಿಗೆಯ ಗೂಡನ್ನು ಅಲ್ಲಡಿಸಬಹುದೇ?

ಅಂದೂ 'ನೀನೆಂದೆಂದೂ' ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಅಂದಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಾಗಬಹುದೇ?

ಅಂತಿಮದಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನೀನಿರುವ ಖಾತರಿ ನನ್ನದೇ

ಬಂದವಳು ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಸೇರಿದವಳು ಭರದಲಿ ಹಾರಿ ನನ್ನ ಗುಂಡಿಗೆಗೆ

ಅಂದಿನಂತೆಯೇ ಇಳೆಯೂ, ಚಂದಿರ, ರವಿ, ತಾರೆಗಳೂ ಇರುವವರೆಗೆ

ನಿನ್ನಾಲಿಂಗದ ಸಂಗವೇ ಸಗ್ಗ

ನಿನ್ನಾಲಿಂಗದ ಸಂಗವೇ ಸಗ್ಗ

ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೆ. ಆರ್. ಎಸ್. ಮೂರ್ತಿ

ತರವಲ್ಲವೇ ಸಾರಸ ಸುರ ಸುಂದರೀ ಕಾವ್ಯ 

ಮರೆತಿಲ್ಲವೇ ಬರಹದ ಸುವ್ರತ ಪ್ರಮಾಣವ 

ಭಾರವಾಗಿದೆ ನೊಗವ ತಗ್ಗಿಸಿ ಭವವ ಹಿಂಗಿಸಿ

ಭರದಲಿಯಾದರೂ ಬರೆದು ವ್ರತವ ನಿನಗೊಪ್ಪಿಸಿ 

ಪೊರೆದು ತ್ವರೆಯಲಿ ಶಿರದ ಮಂಚದಿ ನೀ ನರ್ತಿಸಿ

ಕರೆದು ಕೊಂಡೊಯ್ಯೇ ಸರಸರನೇ ಪರಕೆ ಧಾವಿಸಿ

ಹೊರೆಯು ಅತೀ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ ಆಗದು ಕಣ್ಣ ಮಿಟುಕು

ಮೆರೆಯುವ ಹಂಬಲ ನಿನ್ನಾಲಿಂಗದಿ ಬೇಕೇ ಬೇಕು